Church

De kerk van de Heilige Familie ontstaat in Armenië als koning Gagik Artsruni een in leder gebonden perkament met dialogen tussen Jezus en Judas ontdekt. De familie die het perkament al generaties van vader op zoon doorgeeft, beweert van de apostel af te stammen. De Armeense kerk (en later het gehele Oostelijke Christendom) accepteert de Heilige Familie. Het Katholieke Westen doet dat niet. Tot ze in 1896 gedwongen worden hun leer aan te passen.

In het evangelie van Judas wordt Judas’ verraad een mystieke weldaad, die door Jezus gewenst zou zijn. De tekst veronderstelt een afkeer van de materiële wereld, want de dood is voor Jezus geen nederlaag, maar de mogelijkheid zich te bevrijden van het stoffelijke lichaam.

Uit het evangelie: De discipelen zeiden tot [hem], “Meester waarom lacht u om [ons] gebed van dankbetuiging? We hebben gedaan wat juist is.” Hij antwoordde en zei tot hen, “ik lach niet om jullie. <Jullie> doen dit niet vanwege je eigen wil, maar omdat het door dit is dat jullie god geprezen [zal worden].” Zij zeiden,”Meester, u bent [….] de zoon van onze God.” Jezus zei tot hen, ”Hoe kent u mij? Waarlijk [ik] zeg u, geen generatie van de mensen te midden van u zal mij kennen." Wetende dat Judas bewogen was door iets van grote betekenis, zei Jezus tot hem, “Verwijder u van de anderen en ik zal u van het mysterie van het koninkrijk vertellen. Het is mogelijk voor u om dit te bereiken, maar u zult er veel verdriet van hebben."

Hoewel de Kerk van de Heilige Familie overal publiekelijk erkend wordt als de enige ware kerk, houden veel gelovigen privé vast aan de tradities uit het verleden. Veel kerken blijven in hun hart Katholiek, al spreekt de priester braaf de woorden van het nieuwe evangelie op zondag. Een voorbeeld van dit verdoken schisma is het verschil in naamgeving van de hoogste kerkelijke dignitarissen. Onder de heilige familie staan kerkvaders die 1 of meerdere landen onder hun beheer hebben. In het oosten zijn dat Metropolieten, in het westen Helionieten.